Helaas pindakaas

De eerste drie weken Lusaka zijn een feit!
En nee, de deadline van 3 weken verbouwen is niet gehaald, we zitten nog steeds op nummer 3. Al spreken ze nu wel over “bijna” als we vragen wanneer ze klaar zijn, en niet meer over drie weken. Er is progressie!
En eerlijk is eerlijk; ze werken hard en veel en het begint er dan ook goed uit te zien.
De nieuwe vloer lag natuurlijk al een tijdje, maar die was niet meer terug te vinden onder het puin van de afbraakwerken. Nu is de meeste rommel opgeruimd, de nieuwe keuken en kasten zijn geplaatst en ze zijn aan het schilderen. We zullen dus waarschijnlijk nog wel in juni kunnen verhuizen.
Alleen heeft de nieuwe vloer een beetje geleden onder al het harde werk, helaas pindakaas.

Dat laatste (pindakaas) is Andres zijn favoriete broodbeleg. Als we een boterham geven met een andere kleur beleg is het protest. Om het daarna lekker op te smikkelen gelukkig, maar hij probeert ons toch elke keer op andere gedachten te brengen.

Nu hebben we niet zo verschrikkelijk veel keuze in broodbeleg voor Andres hier, het is nog een beetje zoeken. Het assortiment in de supermarkten is zeer groot, daar ligt het niet aan. Maar de jam is zoeter dan zoet, smeerkaas met minder zout kennen ze niet en de vleeswaren zijn soms bijna fuchsia van kleur.
Maar ach, alles met mate en hij wordt er vast ook wel groot en sterk van!

Met groenten is het een beetje hetzelfde verhaal. We hebben dagelijks keuze uit bloemkool, broccoli, wortelen, paprika, courgette, champignons, tomaten, avocado en sla. We eten regelmatig spaghetti of een andere soort pasta dus, en aardappelen met bloemkool, broccoli of wortelen. Het begint eerlijk gezegd een beetje eentonig te worden, maar dat kan ook aan mijn creativiteit of kookkunsten liggen…

De stroomonderbrekingen maken het nog eens een extra uitdaging natuurlijk, dus de magnetron zal toch meer mijn vriend moeten worden. Thuis werd die enkel en alleen (heel soms) gebruikt om iets op te warmen. Maar het schijnt dat je er ook eten in kunt bereiden! Alleen weet ik niet hoe.
Dus bij deze een oproep: iedereen die weet hoe je kookt in de magnetron, gelieve te reageren op de blog, op facebook of te mailen naar elskedebruin8@gmail.com!
Bellen, Skypen, FaceTime of WhatsApp mag ook op mijn Zambiaanse nummer
+260 96 8138381
Ook al jullie creatieve recepten met (een van) bovenstaande ingrediënten zijn welkom, koken, bakken, stomen, uit de oven… Laat maar komen!!!!

Het wordt wel een beetje een klaagzang zo he, geen stroom, nog niet verhuisd….
Maar zo is het helemaal niet bedoeld, want we hebben het hier vooral heel goed!

Marc is druk bezig in Kafue, waar het water uit de rivier gepompt wordt. As we speak zit hij waarschijnlijk in een put tussen de kakkerlakken, maar hij vindt het zelf nog steeds een leuke uitdaging dus iedereen blij!

Andres geniet van alle aandacht, en afgelopen dinsdag zijn we voor het eerst naar de “Bouncing Babies” geweest. Alleen is maar alleen dus spelen/contact met andere kindjes leek me wel leuk (en belangrijk)!
“Watch them grow while having fun with music, rhythm and rimes” stond er in de folder. Ondertussen kon ik mooi een beetje socializen met de andere moeders dacht ik!
Bleek alleen dat de muziek geproduceerd wordt door de moeders, dus zat ik met Andres in de kring onbekende liedjes te ‘zingen’….
Maar Andres vond het prachtig. Al die kindjes, spelen en zwaaien met pompoms, lawaai maken, en zelfs het zingen. Daar doen we het voor!

En nu is het alweer vrijdag! Vorig weekend was gezellig met een klein verjaardagsfeestje en een lekkere lunch bij de Sugar Bush Farm. Een aanrader!! Maar daar komen onze bezoekers vast nog wel achter 😉

Straks gaan Andres en ik iets drinken met Cilia en Teddy (de hond, tevens Andres zijn beste vriend). Terwijl voor de mannen de laatste uurtjes van deze werkweek wegtikken, beginnen wij stiekem vandaag al een beetje aan het weekend.

Vanavond eten we, geheel naar jarenlange traditie, frietjes (patat voor de Nederlandse lezers). Vorige week heeft Marc namelijk een friteuse gescoord, nu alleen hopen dat die het doet op de batterij want vanavond hebben we weer geen stroom.
Ik moet dus eigenlijk dringend aardappelen schillen, snijden en voorbakken. Normaal is dat Marc zijn taak maar dan eten we wel heel laat (kan ook een voordeel zijn, dan hebben we misschien wel weer stroom en kunnen we er ook een stuk vlees bij bakken :)).
Maar met mijn jarenlange Smidterij-ervaring moet ik het niveau van de gemiddelde in-Zambia-bereide-friet toch kunnen overstijgen. Echte Vlaamse friet zal het misschien nog niet worden, maar met mijn pot pindakaas kan ik er nog altijd een Nederlands patatje-oorlog van maken!

Groetjes uit Lusaka! xx
 

3 Comments on “Helaas pindakaas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: