Le coq est mort

De haan van onze buren doet niet aan klokkijken. En eveneens aan verplichte nummertjes bij zonsopgang. Hij kraait er dus op los wanneer HIJ dat wil. En dat kan maar zomaar midden in de nacht zijn.
Wij zijn inmiddels selectief doof voor de haan, ondanks de decibels die hij in het rond strooit. Net zoals de oproep tot het ochtendgebed ons niet meer uit onze diepe slaap haalt.

Onze logees waren daarentegen minder blij met de haan. Zij werden wel gewekt door het dier, en op een ochtend had mijn moeder ook heel veel gefladder gehoord. Ik wist van niets, wegens een diepe slaap, maar het beest was misschien achterna gezeten of zelf op jacht geweest. Kan maar zo.

Een paar uur later heb ik Andres naar school gebracht, als ik bij thuiskomst twee mannen met een ladder aan de poort tref. Ze stellen zich voor als onze buren en vragen of ze iets met onze bomen mogen komen doen. Helemaal snappen doe ik het niet, maar er hangen een paar takken over de muur dus misschien komen ze die afknippen? Ik laat ze op het erf en hun ding doen, ik ben benieuwd.

Ze vertrekken om de hoek, naar de zijkant van het huis. Er klinkt gefladder en nog geen minuut later staan ze met een zwarte haan met een touw aan zijn pootje bij me. Bleek de haan dus een ontsnappingspoging gedaan te hebben, die was geëindigd in onze boom, alwaar het touw aan een tak was blijven hangen. Het beest heeft daar een aantal uren gehangen in die boom.

Toch heeft het hem niet doen inzien dat je ’s nachts beter slaapt. Want snel na mem en Anne volgde er een andere logee, die ook niet opgezet was met het nachtelijke gekraai.
We hadden plannen gesmeed voor een bbq in het weekend, en 1 + 1 is nog altijd twee.
De mannen togen dus naar de buren en kochten de haan. Het beest bleek over een gouden keel maar weinig vlees te beschikken, en belandde uiteindelijk in de kookpot van guard Abdoulaye en zijn familie. Eind goed, al goed. Behalve voor de haan.
IMG_7140
Of het met de kleine poesjes goed gaat weten we helaas niet. Op een ochtend heeft Tiger de beestjes een voor een in zijn bek meegenomen naar andere oorden. Zelf komt ze hier nog veel rondhangen, beetje op de bank liggen en haar brokjes opeten. Van de kleintjes geen spoor. Echt goed gaat het hier niet met de veestapel.
Gelukkig hebben we nog twee aapjes, en die gaan helemaal nergens naartoe!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: