Zwempret…

De warmte dreef mij naar het zwembad gisteren middag. Ik probeerde me nuttig te maken, maar het zweet stond op mijn voorhoofd en mijn hersenen kookten over. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik niet tegen warmte kan. En ook al mogen we hier niet klagen, in de Zambiaanse zomer heb ik soms problemen om normaal te functioneren.

Gelukkig hebben we hier een mooi zwembad. Geen 25 meter bad, maar groot genoeg om baantjes te trekken en diep genoeg om te duiken. Zelfs ik ga in het diepste gedeelte kopje onder; dat wil heel wat zeggen.
IMG_4188

De zin vergaat me echter snel. Mensen die mij wat beter kennen weten namelijk ook dat ik het niet graag koud heb. Volgens Marc krijg ik het al koud als hij de koelkast openzet 😉
En het water is, zeker na door de zon gebraden te zijn, eerder koud. Ik ben dan zo’n debiel die eerst met de tenen gaat voelen. Mijn hersenen registreren dan al kou, maar de brandende zon duwt me toch verder het zwembad in. Tot aan de knieën gaat het goed, het is heerlijk verkoelend. Maar daarna komt het serieuze werk. Waar ik tergend lang over doe. Volgende keer misschien toch maar gewoon erin duiken vanaf de kant.

De eerste banen creeer ik zoveel golfslag dat het lijkt alsof ik op volle zee zwem. Daarna krijg ik de draai wat te pakken en geniet ik ervan. Tot ik besef dat ik moet plassen. Heb ik nou altijd als ik ga zwemmen! Weer uit het water dus, waar ik deze keer heerlijk opgewarmd word door de zon. In het wc hokje moet mijn natte badpak uit. Ken je het gevoel? Dat zwempak, dat prima zit, plakt overal aan je vast en lijkt bij het opnieuw aantrekken zelfs niet meer te passen! En het is warm en benauwd en plakkerig. Je zou het gewoon niet meer aantrekken. Maar ja, ik woon hier niet alleen natuurlijk….

Hoe anders gaat het bij Andres: zwembaden lijken een magnetisch effect op hem te hebben. Als hij de kans ziet springt hij onbevreesd in het diepe. Zwemmen met hem is dan ook niet echt relaxed; hij ziet geen gevaar en wriemelt steeds uit je corrigerende armen.

Maar nu het weer zomer is wil ik hem zijn waterpret natuurlijk niet ontnemen. Het babybadje van vorig jaar is nu toch echt wel te klein, en bovendien lek.
Er moet dus een nieuw badje komen! Na 3 winkels heb ik alleen babybadjes gezien, en 1 overdreven groot bad met allemaal toeters en bellen. Ik WhatsApp een foto naar Marc dat ik geen gewoon badje vind, en dat deze wel een beetje overdreven is zeker?
Maar het kind in Marc komt naar boven en het moet deze zijn. En zo lig ik ’s middags blauw aangelopen naar adem te happen in het gras.

Plan B wordt ingeschakeld; na een oproepje op facebook kan ik een voetpomp lenen van een kennis. Oef! Dat betekent wel dat hij nog niet meteen in het badje kan zwemmen. Als troost vullen we het deksel van de zandbak met water. Maar het is toch niet helemaal naar zijn zin. De volgende dag kan ik de pomp ophalen en dus staat er nu een waar zwemparadijs in onze tuin! En is Andres niet meer te houden….

Het belooft een mooi weekend te worden, met temperaturen rond de 30 graden. Kan ik nog net hendelen. En anders kruip ik  bij Andres in het zwembad, dat is niet zo diep 🙂

Fijn weekend allemaal!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: